NOVAllergy
szerokie panelowe badanie (sIgE) w diagnostyce alergii

IgE sp. H1 – mieszanka kurzu domowego. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu kurzu domowego, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów obecnych w kurzu domowym, przydatne we wstępnej diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu kurzu domowego, sIgE specyficznych w stosunku do alergenów obecnych w kurzu domowym. Badanie identyfikuje przeciwciała IgE swoiste dla alergenów oddechowych obecnych w kurzu domowym. Wyniki badania należy traktować jako wstępne, przesiewowe i interpretować wyłącznie w oparciu o wywiad kliniczny. W przypadku wyniku wskazującego na obecność podniesionego poziomu IgE reaktywnych w stosunku do preparatu należy identyfikować sIgE dla źródeł alergenów spotykanych na ogół w kurzu domowym jak m.in.: roztocza kurzu domowego, alergeny karalucha, włókna bawełny, etc.

IgE sp. D1 – Dermatophagoides pteronyssinus. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu alergenów d1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów D. pteronyssinus, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów Dermatophagoides pteronyssinus (D. pteronyssinus), przydatne w diagnostyce alergii. D. pteronyssinus) należy do roztoczy kurzu domowego występujących w kurzu domowym. Alergia IgE zależna na ich odchody i szczątki jest jedną z najczęstszych chorób alergicznych na świecie. Objawy alergii mają na ogół charakter układowy i/lub uogólniony i dotyczą górnych i dolnych dróg oddechowych, oczu, oczu i nosa, skóry, rzadziej przewodu pokarmowego. Objawy nie zależą od drogi ekspozycji na alergeny.

IgE sp. D1 – Dermatophagoides pteronyssinus. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu alergenów d1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów D. pteronyssinus, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów Dermatophagoides pteronyssinus (D. pteronyssinus), przydatne w diagnostyce alergii. D. pteronyssinus) należy do roztoczy kurzu domowego występujących w kurzu domowym. Alergia IgE zależna na ich odchody i szczątki jest jedną z najczęstszych chorób alergicznych na świecie. Objawy alergii mają na ogół charakter układowy i/lub uogólniony i dotyczą górnych i dolnych dróg oddechowych, oczu, oczu i nosa, skóry, rzadziej przewodu pokarmowego. Objawy nie zależą od drogi ekspozycji na alergeny.

IgE sp. E1 łupież kota (potocznie: IgE sp. sierść kota). Immunoenzymatyczne, ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu łupieżu kota (E1), przeciwciał IgE specyficznych dla łupieżu będącego źródłem istotnych alergenów obecnych na sierści kota, uwalnianych z sierści do środowiska. Badanie przydatne w diagnostyce alergii na kota. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów wziewnych obecnych w łupieżu, E1 (i tym samym na sierści) kota, przydatne w diagnostyce alergii na kota. Łupież kota posiada bardzo małe i lotne cząstki silnie alergizujące i długo utrzymujące się w powietrzu. Uczulenie na kota wykazuje silną korelację z astmą, zwłaszcza o ciężkim, trudnym do kontrolowania przebiegu. Powoduje również objawy silnego nieżytu nosa. Częstość alergii na koty (i psy) rośnie na całym świecie,

IgE sp. E3 łupież konia (potocznie: IgE sp. sierść konia). Immunoenzymatyczne, ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu łupieżu konia (E3), przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów dominujących na sierści konia, uwalnianych do środowiska po wyschnięciu potu.Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów dominujących na sierści konia, których źródłem jest łupież, gromadzący się na sierści i unoszony w powietrzu. Badanie przydatne w diagnostyce alergii na sierść konia. Alergia na sierść konia może objawiać się alergicznym nieżytem nosa, zapaleniem spojówek, astmą, pokrzywką, czy alergią pokarmową, czyli objawami miejscowymi lub uogólnionymi, tj. anafilaksją o wszystkich stopniach nasilenia (ARS, I-IV). Uczulenie (pojawienie się sIgE) może mieć miejsce mimo braku kontaktu z koniem,

IgE sp. E5 łupież psa. Immunoenzymatyczne, ilościowe oznaczenie met. in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów wziewnych obecnych w łupieżu psa. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów wziewnych obecnych w łupieżu psa, przydatne w diagnostyce alergii na psa. Uczulenie na psy jest uważane za czynnik ryzyka astmy i nieżytu nosa. Jego częstość w ciągu ostatnich dziesięcioleci wzrasta. Niewielkie cząstki łupieżu psa są lotne, długo utrzymują się w powietrzu i skutecznie rozpraszają. Przedostają się do małych oskrzelików dolnych dróg oddechowych. Bardzo liczne alergeny łupieżu (28!) reagują krzyżowo z IgE swoistą dla alergenów innych ssaków, stwarzając trudności diagnostyczne i terapeutyczne. Częstość uczulenia wzrasta wraz z wiekiem.

IgE sp. GX1 – mieszanka pyłków traw. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, w oparciu o mieszaninę ekstraktów pyłku: g3-kupkówki pospolitej, g4-kostrzewy łąkowej, g5-życicy trwałej, g6-tymotki łąkowej, g8-wiechliny łąkowej, przeciwciał klasy IgE specyficznych dla alergenów pyłku traw. Badanie przydatne na wstępnym etapie laboratoryjnej diagnostyki alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do mieszaniny ekstraktów pyłku traw: g3-kupkówki pospolitej, g4-kostrzewy łąkowej, g5-życicy trwałej, g6-tymotki łąkowej, g8-wiechliny łąkowej. Pyłki traw są główną przyczyną sezonowych chorób alergicznych dróg oddechowych na całym świecie. Reaktywność IgE dla tych alergenów pyłku stwierdzana jest u ok. 40% osób chorych na alergię i u 20% populacji ogólnej.

IgE sp. G6 – tymotka łąkowa. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku tymotki G6, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku tymotki, przydatne w diagnostyce alergii na pyłki tymotki i traw. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku tymotki łąkowej, przydatne w diagnostyce alergii na pyłki tymotki i traw. Pyłki traw są główną przyczyną chorób alergicznych dróg oddechowych na całym świecie. Reaktywność IgE dla tych alergenów stwierdzana jest u ok. 40% osób chorych na alergię i u 20% populacji ogólnej. Tymotka zwyczajna (Phleum pratense) to jeden z najpowszechniejszych gatunków traw w północnej i środkowej Europie, powodujących alergie pyłkowe i przy tym jedno z najlepiej scharakteryzowanych źródeł alergenów molekularnych.

IgE sp. G12 – żyto (pyłki). Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku żyta, G12, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku żyta, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku żyta, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku żyta, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Żyto uprawne (Secale cereale) jest jedną z głównych, wiatropylnych, upraw zbożowych na świecie, zwłaszcza w umiarkowanych regionach półkuli północnej. Sezon pylenia żyta zaczyna się w maju i różni się w zależności od położenia geograficznego. Pyłek żyta jest wysiewany w ogromnych ilościach, powodując ostre objawy alergiczne, takie jak alergiczny nieżyt nosa (wyciek z nosa, niedrożność, swędzenie i kichanie),

IgE specyficzne M1 – Penicillium notatum. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt Penicillum, m1, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów Penicillium notatum (obecnie P. chrysogenum), przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt alergenów, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów Penicillium notatum (obecnie P. chrysogenum), przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii na grzyby pleśniowe. Gatunki Penicillium spp. to wszechobecne grzyby wewnątrzdomowe (zasiedlające pomieszczenia piwniczne, pralnie, łazienki, kuchnie oraz pomieszczenia gospodarskie na wsi, drewniane domy letniskowe, altanki, sauny i baseny) i środowiskowe. Są obecne w glebie, nieorganicznych i organicznych materiałach budowlanych (mury, drewno etc.) i w powietrzu. Penicillium spp.

IgE sp. M2 – Cladosporium herbarum. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów M2, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów grzyba pleśniowego Cladosporium herbaru, przydatne w diagnostyce alergii na pleśnie. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pleśni- Cladosporium herbarum, przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe. Gatunki rodzaju Cladosporium są pospolitymi grzybami pleśniowymi, unoszącymi się w powietrzu, endofitami roślinnymi (żyjącymi na martwych liściach). Występują przede wszystkim w środowisku zewnętrznym, lecz także w zamkniętym środowisku wewnętrznym. C.

IgE sp. M3 – Aspergillus fumigatus. Ilościowe immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pleśni Aspergillus fumigatus, przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pleśni Aspergillus fumigatus, przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe. Aspergillus fumigatus (A. fumigatus) jest kosmopolitycznym grzybem: saprotrofem i patogenem oportunistycznym, rozpowszechnionym w środowisku. Główną drogą narażenia na zarodniki Aspergillus jest wdychanie. Jest czynnikiem sprawczym chorób alergicznych i zakaźnych (jak inwazyjna aspergiloza czy przewlekła aspergiloza płuc).

IgE sp. M6 – Alternaria tenuis. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie met. in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pleśni Alternaria tenuis (obecnie A. alternata), przydatne w diagnostyce alergii na grzyby pleśniowe.Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie met. in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pleśni Alternaria tenuis (nowa nazwa A. alternata). Alternaria alternata (A. alternata) to kosmopolityczny, często uczulający grzyb pleśniowy występujący głównie na zewnątrz, lecz można ją również spotkać w pomieszczeniach zamkniętych (zwłaszcza w wilgotnych, zniszczonych przez wodę budynkach) oraz w pościeli i kurzu domowym. Klinicznie istotny wskaźnik uczulenia A. alternata w Europie wynosi średnio 6,1%,

IgE specyficzne T2 – olsza (olcha). Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku olchy T2, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku olchy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku olchy, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku olchy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Olsza (olcha) należy do rodziny Betulaceae, rzędu Fagales. Kwitnie wcześnie (od lutego). Jest jedną z głównych przyczyn alergii wziewnej na pyłki drzew, powodując objawy alergiczne typu: nieżyt nosa, nieżyt nosa i spojówek oraz astma. Uczulenie na pyłek olchy zaostrza atopowe zapalenie skóry (AZS). Głównym alergenem olchy zwyczajnej (Alnus glutinosa) jest Aln g 1, homolog Bet v 1 brzozy z rodziny białek PR-10.

IgE sp. T3 – brzoza. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku brzozy T3, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku brzozy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku brzozy T3, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku brzozy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Brzoza (Betula verrucosa) z rodziny Betulaceae, rzędu Fageles (Bukowce), jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych gatunków drzew wiatropylnych w Europie, głównie w północnej i środkowej, wytwarzających silnie alergizujący pyłek. W Europie pyłek brzozy jest głównym czynnikiem wywołującym alergie drogą wziewną. U uczulonych istnieje duże prawdopodobieństwo współuczulenia na pyłki innych roślin (50%), w tym drzew (m.in. olcha, grab dąb,

IgE specyficzne T4 – leszczyna. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku leszczyny T4, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku leszczyny, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku leszczyny, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku olchy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. W naszym regionie Europy, a w Polsce szczególnie, pyłek leszczyny (Corylus avellana) z rodziny Betulaceae, obok pyłku brzozy i olchy należy do głównych przyczyn uczulenia na pyłki drzew i jest uważany za jeden z najważniejszych czynników wyzwalających objawy alergii oddechowych w ogóle. Leszczyna pyli bardzo wcześnie, dzisiaj praktycznie nawet od Nowego Roku.

IgE sp. T7 – Dąb. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy przeciwciał IgE specyficznych dla ekstraktu alergenów dębu, przydatne w rozpoznaniu uczulenia na pyłek gatunków z rodzaju Quercus.Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy przeciwciał IgE specyficznych dla ekstraktu alergenów dębu, stosowane w diagnostyce uczulenia na pyłek gatunków dębu z rodzaju Quercus. Przeciwciała klasy IgE uczestniczą w mechanizmie prowadzącym do atopowych, anafilaktycznych reakcji alergicznych (miejscowych lub uogólnionych), określonym jako natychmiastowa reakcja nadwrażliwości typu I. Ekstrakt pyłku dowolnego gatunku dębu zawiera na ogół alergeny reagujące krzyżowo z pyłkiem innych gatunków rodzaju Quercus oraz z pyłkiem gatunków drzew rzędu Bukowców (Fagales): brzoza, olcha, buk i innych. Zdarza się, że osoby z rozpoznaną alergią na pyłki brzozy zachowują objawy alergii w okresie kwitnienia dębów.

IgE sp. W1 – ambrozja, met immuno-enzymatyczną. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku ambrozji pospolitej, W1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku ambrozji, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku ambrozji, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku komosy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Alergia na pyłek ambrozji pospolitej (Ambrosia artemisiifolia), agresywnego chwastu kwitnącego w okresie lata i jesieni, jest w Europie dość rozpowszechniona, choć Polska znajduje się poza terenem najsilniej narażonym. Alergia powoduje ciężki alergiczny nieżyt nosa, powiązany z nieżytem spojówek we wszystkich grupach wiekowych. U części uczulonych późnym latem dochodzi do rozwoju astmy oskrzelowej,

IgE specyficzne W6 – bylica pospolita. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku bylicy pospolitej, W6, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku bylicy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii.Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku bylicy, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów bylicy, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Bylica pospolita (Artemisia vulgaris) jest głównie wiatropylnym, wieloletnim chwastem, rosnącym na poboczach dróg, na nieużytkach etc., odpowiedzialnym w naszej strefie klimatycznej za alergię wziewną objawiającą się alergicznym nieżytem nosa (wyciek z nosa, niedrożność, swędzenie i kichanie); alergicznym zapaleniem spojówek; alergicznym nieżytem nosa i spojówek, astmą.

IgE sp. W9 – babka lancetowata. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku babki lancetowatej, W9, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku babki, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pyłku babki lancetowatej, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pyłku babki, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Babka lancetowata (Plantago lanceolata) jest chwastem wieloletnim, rosnącym na wilgotnych łąkach, lecz także przy drogach i nieużytkach poindustrialnych. Jest jedną z głównych przyczyn alergii na pyłki w regionach o klimacie umiarkowanym. Alergia na pyłek babki lancetowatej objawia się jako sezonowy, alergiczny nieżyt nosa, nieżyt nosa i spojówek, a niekiedy astma.

Białko jaja kurzego F1 – Alergen białka jaja kurzego to substancja występująca w jajkach kurzych, która może wywoływać reakcje alergiczne u osób uczulonych. Jaja kurzego są jednymi z najczęstszych alergenów pokarmowych, szczególnie u dzieci, chociaż alergia ta może utrzymywać się również u dorosłych. Ilościowe oznaczenie we krwi, z wykorzystaniem liofilizatu białka jajka, f1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów białka jaja, przydatne w diagnostyce, określaniu obrazu klinicznego i rokowań alergii na jajko kurze. Zarówno białko jak i żółtko jaja są bogate w białka o właściwościach alergenowych, lecz alergeny białka (23 różne alergeny białkowe) mają silniejsze działanie alergizujące. Częstość uczulenie na jaja jest wyższa niż objawowej alergii i wynosi do 6% w zależności od wieku. Częstość alergii osiąga 0,5–2,5% u małych dzieci i tylko poniżej 0,25% u dorosłych.

F2 – mleko krowie. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu mleka, F2, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów mleka, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie we krwi, z wykorzystaniem liofilizatu białka jajka, f1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów białka jaja, przydatne w diagnostyce, określaniu obrazu klinicznego i rokowań alergii na jajko kurze. Zarówno białko jak i żółtko jaja są bogate w białka o właściwościach alergenowych, lecz alergeny białka (23 różne alergeny białkowe) mają silniejsze działanie alergizujące. Częstość uczulenie na jaja jest wyższa niż objawowej alergii i wynosi do 6% w zależności od wieku. Częstość alergii osiąga 0,5–2,5% u małych dzieci i tylko poniżej 0,25% u dorosłych. U większości uczulonych dzieci rozwija się tolerancja.

F2 – mleko krowie. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu mleka, F2, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów mleka, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie we krwi, z wykorzystaniem liofilizatu białka jajka, f1, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów białka jaja, przydatne w diagnostyce, określaniu obrazu klinicznego i rokowań alergii na jajko kurze. Zarówno białko jak i żółtko jaja są bogate w białka o właściwościach alergenowych, lecz alergeny białka (23 różne alergeny białkowe) mają silniejsze działanie alergizujące. Częstość uczulenie na jaja jest wyższa niż objawowej alergii i wynosi do 6% w zależności od wieku. Częstość alergii osiąga 0,5–2,5% u małych dzieci i tylko poniżej 0,25% u dorosłych. U większości uczulonych dzieci rozwija się tolerancja.

IgE specyficzne F4 – pszenica. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów F4, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów mąki pszennej, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów F4, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów mąki pszennej, przydatne w diagnostyce alergii. Reakcje alergiczne na pszenicę (alergeny obecne w mące i przetworach mącznych) przypisuje się głównie białkom ziarna. Białka pszenicy dzielą się na glutenowe (gliadyny i gluteniny) i nieglutenowe (inhibitory α-amylazy, białka przenoszące lipidy i białka podobne do aweniny). Częstość występowania alergii na pszenicę zależy od regionu geograficznego i grup wiekowych.

Ryż F9 IgE specyficzne F9 – ryż. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu ryżu f9, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów ryżu, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu ryżu, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów ryżu, przydatne w diagnostyce alergii. Ryż (Oryza sativa) jest spożywany na całym świecie. Pomimo wysokiego spożycia częstość alergii na ryż uważana jest za niską. Ryż alergizuje drogą pokarmową w postaci ugotowanej; drogą oddechową: w postaci surowego pyłu ryżowego (nasion i łusek) lub w trakcie gotowania na parze oraz przez bezpośredni kontakt surowych łusek i pyłu ryżowego w trakcie sortowania, mycia etc. Kontakt drogą pokarmową może powodować objawy miejscowe: zespół alergii jamy ustnej (OAS, ang.

IgE sp. F10 – sezam, Novallergy Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt nasion sezamu, F10, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów sezamu, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt sezamu, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów sezamu, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Sezam (Sesamum indicum), roślina oleista, jest powszechnie stosowany w kuchni bliskowschodniej i śródziemnomorskiej, a także stosowany w produktach spożywczych: pieczywie, sosach czy wyrobach cukierniczych. Częstość alergii na sezam w Europie i USA wynosi 0,1%. Między innymi w Europie, alergia na sezam jest plasowana na dziewiątym miejscu w rankingu częstości alergii pokarmowych. Podkreśla się wysokie miejsce alergii na sezam na liście alergii wywołujących anafilaksję u dzieci, stąd w wielu regionach,

Orzech ziemny f13, IgE specyficzne f13 – orzech ziemny. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt orzecha ziemnego, F13, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów orzeszka ziemnego, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt orzecha ziemnego, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów orzeszka ziemnego, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Orzeszki ziemne (orzechy arachidowe, Arachis hypogaea) są spożywane na całym świecie i w różnej formie, co wpływa na ich różną alergenność. Alergia na orzech ziemny występuje u ok. 10% dzieci, przy czym najwyżej u 2% jest alergią pierwotną na alergeny orzecha, a u pozostałych jest skutkiem reakcji krzyżowych z alergenami pyłków roślinnych i z roślinnymi alergenami pokarmowymi. Alergia pierwotna na ogół daje silniejsze objawy,

IgE specyficzne F14 – soja. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi in vitro, w oparciu o ekstrakt nasion soi, F14, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów soi, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy in vitro, w oparciu o ekstrakt nasion soi, przeciwciał IgE specyficznych dla alergenów soi, przydatne w diagnostyce i różnicowaniu alergii. Soja (Glycine Willd), azjatycka roślina strączkowa, bogate źródło białka, należy do „wielkiej ósemki” alergenów odpowiedzialnych za 90% wszystkich reakcji alergicznych na pokarmy. Poza drogą pokarmową, do uczulenia i/lub uczulenia objawowego (reakcji alergicznych) na soję dochodzi drogą przezskórną (dzieci) i/lub oddechową (alergen zawodowy przy kontakcie z dużymi ilościami nieprzetworzonych nasion). W postaci mąki, płatków, oleju, soja stanowi dodatek do przetworzonej żywności, stanowiąc alergen ukryty.

Orzech laskowy; alergen orzechów, często omawiany również w kontekście reakcji krzyżowych z brzozą.

IgE sp. F 24 Krewetka. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu krewetki, f24, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów krewetki, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu krewetki, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów krewetek, przydatne w diagnostyce alergii. Mięso krewetek (Krewetka czarna tygrysia, Tygrysia olbrzymia, Północna, Różowa) stanowi pokarm wysoce alergizujący, powodujący ciężkie reakcje alergiczne, łącznie z anafilaksją. Alergia na skorupiaki u dzieci jest rzadsza niż u dorosłych. Ekspozycja na alergeny krewetki dotyczy głównie drogi pokarmowej (mięso), lecz także kontaktu z przetworami w przemyśle spożywczym oraz wdychania alergenów wziewnych emitowanych podczas przetwarzania.

IgE sp. F25 – pomidor. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu pomidora f25, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pomidora, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu pomidora, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów pomidora, przydatne w diagnostyce alergii. Pomidory (Lycopersicon esculatum), plasujące się na czwartym miejscu na liście najczęściej spożywanych warzyw, są jedną z najczęstszych przyczyn alergii pokarmowych. W skali świata alergię na pomidory zgłasza 3% populacji. Reakcję alergiczną może wywołać spożycie nawet niewielkich ilości pomidorów w przetworzonych produktach. Alergenność pomidorów zwiększa się w wyniku stosowania w hodowli etylenu lub kwasu salicylowego.

IgE sp. F31 – marchew. Ilościowe oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu marchwi f31, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów marchwi, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu marchwi, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów marchwi, przydatne w diagnostyce alergii. Alergia na marchew (Daucus carota) dotyka ok. 5 % osób z alergię pokarmową, nieznacznie mniej niż alergia na przedstawiciela tej samej rodziny (Apiacea) selera – ponad 6%. Alergia na marchew jest silnie związana z uczuleniem na pyłki brzozy i bylicy, co skutkuje zespołem pyłkowo-pokarmowym, PFS (ang. pollen-food syndrome) seler-marchew-brzoza-bylica-przyprawy w postaci zespołu alergii jamy ustnej OAS (ang. oral allergy syndrome). W krajach endemicznych brzozy: Szwajcarii, Holandii, Polsce i na Litwie,

IgE specyficzne (f35) – ziemniak. Ilościowe, oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu ziemniaka f35, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów ziemniaka, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, oznaczenie in vitro w surowicy, z wykorzystaniem ekstraktu ziemniaka, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów ziemniaka, przydatne w diagnostyce alergii. Ziemniak (Solanum tuberosum), z rodziny Solanaceae, jest trzecią co do wielkości spożycia rośliną uprawną na świecie. Zależna od IgE alergia na ziemniaki daje objawy typowej alergii pokarmowej; objawy z górnych i dolnych dróg oddechowych (alergiczny nieżyt nosa, alergiczny nieżyt nosa i spojówek, astma) i zmiany skórne (atopowe zapalenie skóry). Alergenność ziemniaków zależy od odmiany i modyfikacji genetycznych (ziemniaki GM). Mąka ziemniaczana i skrobia nie uczulają,

F45 IgE specyficzne w stosunku do drożdży piekarskich: Saccharomyces cerevisiae (drożdże piekarskie) zawierają wiele potencjalnych alergenów, które mogą prowadzić do reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych. Najbardziej znanym alergenem tych drożdży jest Sac c enolaza – białko o masie cząsteczkowej 46,8 kDa, które pełni kluczową rolę w wywoływaniu reakcji alergicznych. Enolaza jest również alergenem krzyżowym dla wielu innych gatunków grzybów, takich jak Candida albicans, Aspergillus fumigatus czy Cladosporium herbarum. Oprócz enolazy, zidentyfikowano inne alergeny z S. cerevisiae, które obejmują:Sac c MnSOD – manganozależną dysmutazę ponadtlenkową (25,7 kDa), Sac c CyP – cyklofilinę (białko rotamazy), HSP90 – białko szoku cieplnego o masie cząsteczkowej 90 kDa, homologiczne do alergenów z innych gatunków grzybów, np. Aspergillus fumigatus (Asp f 12), Sac P2 – białko rybosomalne,

IgE specyficzne f49 – jabłko. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów f49, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów jabłka, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe, oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu alergenów jabłka, f49, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku do alergenów jabłka, przydatne w diagnostyce alergii. Alergia na jabłko jest udokumentowana od 30 lat. Daje typowe objawy alergii pokarmowej, lecz najczęściej obserwowana są zespoły pyłkowo-pokarmowe, PFS (ang. pollen-food syndrome), szczególnie zespół alergii jamy ustnej, OAS (ang. oral allergy syndrome) związany z pyłkiem brzozy. U czulonych surowe jabłko najczęściej powoduje więc objawy miejscowe: swędzenie i mrowienie śluzówek jamy ustnej, gardła i nosa, niekiedy obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę,

IgE specyficzne f85 – seler. Ilościowe, immunoenzymatyczne oznaczenie in vitro w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów f85, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów selera, przydatne w diagnostyce alergii. Ilościowe oznaczenie w surowicy krwi, z wykorzystaniem ekstraktu źródła alergenów, przeciwciał klasy IgE specyficznych w stosunku alergenów selera, przydatne w diagnostyce alergii. W Europie częstość alergii na seler wynosi 2,8–11,1% i wzrasta. Seler uczula silnie w postaci surowej (łodyga, korzeń/ bulwa, liście); po obróbce termicznej i w formie różnie preparowanych: liofilizowanych, proszkowanych czy prasowanych przypraw. Zidentyfikowano sześć alergenów molekularnych selera. Alergen główny, Api g 1, homolog alergenu Bet v 1 brzozy jest wrażliwy na ciepło (choć odporny na liofilizację, proszkowanie, mikrofalowanie i promieniowanie gamma).